درباره موکنهای برقی بیشتر بدانید
موکن یک دستگاه کوچک برقی است که با حرکت چرخشی سر دستگاه و باز و بسته شدن انبرکهای سر آن، موهای زاید را از ریشه جدا میکند.

دستگاه موکن توسط باتری یا جریان برق کار میکند. موکنهای جدید حتی میتوانند موهای صورت را هم بردارند. امروزه در بازار انواع موکن به همراه ضمایم مخصوصی وجود دارند که هر کدام برای قسمت خاصی از بدن استفاده میشوند.
شما در هر زمان و مکان با کمترین آلودگی و شلوغ کردن اطرافتان میتوانید برای زدودن موهای زاید از دستگاه موکن استفاده کنید و دیگر لازم نیست پوستتان را خیس کنید و یا در محل مخصوصی این کار را انجام دهید.
هر بار که هنگام از بین بردن موهای پوستتان میرسد، نگران هزینه آن نباشید. فقط کافی است یکبار به بازار بروید و دستگاه موکن را خریداری کنید. این کار وقت چندانی از شما نمیگیرد. به خصوص اجازه ندهید موهای زاید، خیلی بلند شوند. بهطور میانگین اپیلاسیون با دستگاه موکن برقی، 2 تا 30 دقیقه طول میکشد.
مزایای استفاده از موکن
- موکن، موها را از ریشه در می آورد، بنابراین پوستی نرم ، صاف و بیمو خواهید داشت که این لطافت، بسته به سرعت رشد موهای شما، حدود سه تا چهار هفته باقی خواهد ماند.
- بعد از هر بار استفاده از دستگاه موکن، رشد مجدد موها نرمتر و نازکتر میشود و رویش مو کاهش مییابد.
- موکن، موهای بسیار نازک و باریک را میکند، حتی موهایی کوتاهتر از نیم میلیمتر.

وسایل همراه موکنهای جدید
موکنهای جدید به همراه متعلقات مخصوصی عرضه میشوند که به مدل و مارک دستگاه بستگی دارد، مانند:
- رُلهای ماساژور که سر موکن نصب می شوند و برای نرم کردن پوست پیش از برداشتن موهای زاید به کار میروند.
- برسها و مواد تمیزکننده ی سر موکن برای زدودن آلودگی ها و چربی ها.
- سرهای متعدد موکن که برای قسمتهای مختلف بدن کاربرد دارند مثل زیر بغل، صورت و ... .
- همچنین برخی موکنها سر شروع دارند که به افراد مبتدی کمک میکند پوستشان را برای استفاده از دستگاه موکن آماده کنند.
- بیشتر موکنهای جدید به همراه خود ژلهای خنککننده، برای تسکین و خنک کردن و کاهش التهاب پوست دارند.
- موکنهای جدید متعددی وجود دارند که حرکات نرمتری دارند و با هر حرکت، ناحیه بزرگ تری را تحت پوشش قرار میدهند و برای استفاده، بسیار راحتتر هستند.
- همچنین بعضی موکنها به یک منبع نوری مجهز هستند.
مشکلات استفاده از دستگاه موکن
با اینکه عوارض استفاده از موکنها ناچیز است، اما برخی افراد ممکن است پس از استفاده از دستگاه موکن، قرمزیهایی را بر پوستشان مشاهده کنند که البته در عرض چند ساعت از بین میرود.
ممکن است طی این کار، درد احساس کنید، اما این درد قابل تحمل است. اگر شما به طور مرتب از دستگاه موکن استفاده کنید و به موهای پوستتان اجازه ندهید که خیلی بلند شوند، احساس دردتان بسیار کم خواهد بود.
مشکل رویش موها در زیر پوست بعد استفاده از موکن، یکی از مشکلات معمول است.
نکاتی که هنگام استفاده از دستگاه موکن باید بدانید
1) پس از حمام کردن یا دوش گرفتن، از موکن استفاده کنید. آب داغ کمک میکند تا روزنههای پوستتان باز شوند و ریشههای مو سست شوند و موها راحتتر کنده شوند.
دقت کنید که موکن یک وسیله برقی است و نباید در آب و یا نزدیکی آب از آن استفاده کرد.

2) پوست اطراف مو را تا حد ممکن سفت بکشید. در این حالت موها بالا قرار میگیرند و وقتی سر موکن روی پوستتان میچرخد، موها راحتتر کنده میشوند.
3) پیش از استفاده از موکن، پوستتان باید تمیز و عاری از چربی باشد.
4) پیش از استفاده از موکن به هیچ وجه از کرم چرب کننده استفاده نکنید، زیرا انبرکهای سر موکن نمیتوانند موهای پوست چرب را بکنند.
5) ابتدا موهای قسمت مورد نظر را با حرکت دست در خلاف جهت رویش آنها بایستانید، سپس موکن را در خلاف جهت رویش موها، در حالی که آن را عمود بر سطح پوستتان گرفتهاید، حرکت دهید.
6) اگر اولین بار است که از دستگاه موکن استفاده میکنید و یا موهای پوستتان زیاد بلند شدهاند، میتوانید با قیچی، آنها را کمی کوتاه کنید تا اپیلاسیون، راحتتر و کمدردتر باشد.
7) ممکن است پوستتان پس از استفاده از دستگاه موکن خشک شود. مرطوب کردن پوست بعد از استفاده از موکن، کمک میکند که پوست التیام یافته و از تحریکات آن کم شود.
8) برای جلوگیری از آلودگی، پس از اتمام کار با دستگاه موکن، سر آن را به وسیله برس و مواد پاککننده ( مثل الکل) به خوبی تمیز کنید. بعضی از مارکهای موکن، به همراه خود مواد پاککننده ی مخصوصی دارند که در بازار هم به راحتی یافت میشود.
پُر مویی، مشکلی شایع در زیبایی

موهای زاید یا ناخواسته، یکی از مشکلات شایع زیبایی در هر دو جنس زن و مرد است. البته پر مویی در زن و مرد دو مفهوم متفاوت دارد. در مردان رویش ریش و سبیل امری طبیعی و مطلوب است، در حالی که در خانم ها رشد موی صورت و بدن یک امر ناخواسته و بسیار رنج آور و باعث به وجود آوردن مسایل روحی و اجتماعی برای دختران در سن بلوغ می شود.
با توجه به شیوع پُرمویی در خانم های ایرانی، مراجعات روزمره زیادی به پزشکان متخصص صورت می گیرد.
از بدو تولد، به طور کلی سه نوع مو بر روی بدن انسان وجود دارد که شامل انواع زیر است:
1- موی کرکی یا لانوگو: که به صورت کرک روی جنین در شکم مادر وجود دارد و پس از تولد می ریزد.
2- موهای نازک یا ویلوس: که از هنگام تولد تا بلوغ تقریبا اکثر نقاط بدن را می پوشاند. این موها بسیار نازک و کمرنگ هستند و رشدی ندارند، به طوری که دیده نمی شوند. مثلا صورت خانم ها به اندازه موی سرشان پیاز مو دارد، ولی دیده نمی شود و این پیاز مو در تمام قسمت های بدن، به جز کف دست و پا دیده می شود.
3- موهای ترمینال یا نهایی: که در زمان بلوغ در اثر تبدیل موهای نازک به موهای ضخیم و پر رنگ ایجاد می شوند. چنانچه در خانم ها میزان آندروژن (هورمون مردانه) بیش از حد باشد، یا حساسیت بیش از حد گیرنده های آندروژنی موجود باشد، ممکن است رشد موهای ترمینال در قسمت هایی از بدن زنان دیده شود که معمولا در مردان بالغ دیده می شود؛ مثل چانه، بالای لب، گردن، سینه و یا موهای کلفت بدن که به آن بیماری هیرسوتیسم می گویند.
مراحل رشد مو
رشد مو دارای سه مرحله زندگی است که شامل:
- مرحله ی رشد یا آناژن (ANAGEN) که بستگی به وضعیت فولیکول، جریان خون و مقدار هورمون در دسترس دارد.
- مرحله ی ریزش سریع یا کاتاژن(CATAGEN)
- مرحله ی نهفته مو یا تلوژن(TELOGEN) یا فاز استراحت، است. (در تصویر بالا این مراحل نشان داده شده است. روی آن کلیک کنید.)
در نقاط مختلف بدن این مراحل متفاوت است، مثلا در ساعد فاز استراحت بیشتر و در موهای سر فاز رشد بیشتر است.
از جنبه دیگر موها به دو دسته کلی تقسیم می شوند:
الف) موهای معمولی که هورمون ها اثر زیادی روی آنها ندارند، مثل موهای ابرو، پلک و موهای زیر لب.
ب) موهای جنسی که به هورمون های جنسی پاسخ شدید می دهند و بیشتر در صورت، گردن، پایین شکم، فقسه سینه، سینه ها و ناحیه شرمگاهی هستند.
اگر همراه موهای زائد، علایم دیگری مثل ریزش موی سر، آکنه یا جوش و غرور جوانی، اختلالات قاعدگی ، چاقی ، فشار خون بالا، بیماری قند، کلفت شدن صدا و نازایی وجود داشت، بسیار مهم و قابل بررسی است.
در این بیماران بایستی آزمایشات مربوط به تخمدان ها، غدد فوق کلیوی، تیروئید ، آزمایشات قند و انسولین صورت گیرد و اگر آزمایشات در محدوده ی طبیعی بود، ممکن است بیمار مبتلا به هیرسوتیسم ایدیوپاتیک یا ناشناخته باشد که گیرنده های هورمونی در این افراد حساسیت بیشتری به آنزیم 5- آلفاردوکتاز دارند.
مصرف بعضی داروها از قبیل داروهای ضد صرع ، کورتون، ACTH، آنابولیک ها، دانازول و سیکلوسپورین ممکن است باعث افزایش موهای زائد بدن شود.
پرمویی صورت پس از یائسگی ، مخصوصاً در زنان نژاد مدیترانه ای نسبتا شایع است. به علت نارسا شدن تخمدان ها در تولید هورمون زنانه و افزایش هورمون مردانه در این افراد، موهای کرکی صورت در نقاط لب فوقانی، چانه و اطراف صورت تیره تر، ضخیم تر و زبرتر می شوند.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده- متخصص پوست، مو و زیبایی
رفع موهای زائد (1)
همه مردان و زنان، تنها به یك دلیل عمده - پاكیزه بودن - به دنبال راههایی هستند تا از شر موهای زاید خود خلاص شوند. تیغ، موم، نخ، كرمهای موبر، دستگاههای اپیلاتور و در نهایت، لیزر به شما كمك می كند تا بر این موها كه رشد شان تمامی ندارد، فائق آیید.
پیش از هر چیز لازم است به این نكته اشاره كنیم كه عوام مردم و بسیاری از آرایشگران از اصطلاح اپیلاسیون برای برداشتن موهای زائد بدن (چه به صورت دائمی و چه به صورت موقتی) استفاده می كنند، که اشتباه است.

دپیلاسیون به وسیله تیغ: آسان و سریع
تیغ بهترین وسیله پاك كردن سریع بدن از موهای زائد است، به ویژه برای افرادی مفید است كه پوستی حساس دارند.
در صورتی كه تیغ را برای دپیلاسیون انتخاب می كنید، تنها كافی است هر دو روز یك بار، یك دوش10 دقیقهای بگیرید تا پوست شما نرم شود. سپس با مقداری آب صابون پوست را لیز كنید تا تیغ به راحتی روی آن حركت كند. تیغ را از مچ پا به سمت زانو بكشید. تیغ ساقه مو را درست هم سطح لایه اپیدرم پوست(لایه سطحی پوست) قطع می كند.
در حال حاضر، تیغهایی وارد بازار شده است كه لایه نازكی ژل نرم كننده دارد تا به پوست آسیب نرساند. با این حال پیشنهاد می شود در كنار آن، از صابون یا ژلهای نرم كننده هم استفاده كنید.
توجه داشته باشید گرچه تیغ وسیلهای سریع و آسان است، ولی رشد و ضخامت موها پس از مدتی كمی افزایش می یابد، بنابراین برای دست و صورت توصیه نمی شود.
پس از دپیلاسوین با تیغ، هرگز از دئودورانتها روی پوست استفاده نكنید.

دپیلاسیون با دستگاههای اپیلاتور: اقتصادی
دستگاههای اپیلاتور، از جمله اقتصادی ترین وسایل برای رفع موهای زائد بدن است.
این دستگاهها به دو دسته تقسیم میشوند:
گروهی كه تنها ساقه مو را كوتاه می كنند و گروهی كه مو را از ریشه درمی آورند.
وقتی از دستگاههای اپیلاتوری كه مو را از ریشه درمی آورند، استفاده می كنید، رویش موها دو تا سه هفته عقب می افتد. از این دستگاهها روی تمامی قسمتهای بدن می توانید استفاده كنید.
تنها عیب این دستگاهها این است كه باعث به وجود آمدن جوشهای ریز روی پوستهای حساس می شود و اگر چه موهای بسیار ریز را می گیرند، ولی به مرور زمان باعث رویش موهای زیر پوستی می شوند.
نکات مهم:
* توجه داشته باشید پیش از اپیلاسیون با دستگاههای اپیلاتور یك دوش آب گرم بگیرید تا پوست نرم شود.
* بهترین زمان برای دپیلاسیون، بعد از ظهر است تا التهابات احتمالی پوست در طول شب فروكش كند.
* قبل از دپیلاسیون با دستگاههای اپیلاتور، مطمئن شوید چربی كرم یا بقایای آرایشی از روی نقاطی كه می خواهید دپیلاسیون كنید، كاملاً تمیز و برداشته شود.
* بعضی مواقع، موهای نازكی كه به سمت عقب رشد می كنند، به سطح پوست نمی رسند و زیر پوست رشد می كنند. برای پیشگیری از چنین مواردی می توانید از دستكش ماساژ (كیسه مخصوص حمام) یا پیلینگ بدن استفاده كنید. این كار سلولهای مرده پوست را از بین می برد، به طوری كه موهای نازك به راحتی می توانند به سطح پوست بیایند و به وسیله اپیلاتور برداشته شوند.
* بر خلاف تیغ كه پس از استفاده از آن موها ضخیم و رشد آنها سریعتر می شود،آزمایشهای پوست شناسی نشان داده است كه استفاده از اپیلاتور این مشكل را به وجود نخواهد آورد. چیزی كه سبب شد، این عقیده در میان مردم جا بیفتد این است كه بسیاری از خانمها در تابستان دپیلاسیون می كنند. طبیعتاً دمای بالای هوا روی رشد موهای بدن تاثیر می گذارد. در تابستان گردش خون سریعتر است. این موضوع به تغذیه ریشهها و در نتیجه رشد سریعتر موهای بدن كمك می كند.
دپیلاسیون به وسیله موچین
موهای ابرو و موهای زبر و كوتاه را می توان بهوسیله موچین دپیلاسیون كرد. رشد موها بعد از انجام این نوع دپیلاسیون، طبیعی خواهد بود.
سمیه مقصودعلی
رفع موهای زائد(2)
دپیلاسیون به وسیله موم

موهای كوتاه، نازك، بلند یا ضخیم فرقی نمی كنند. موم گرم، به راحتی مو را از ریشه بیرون می كشد و از آن می توانید برای برداشتن موهای زاید زیر بغل و پا استفاده كنید.
دپیلاسیون به وسیله موم كمی دردناك است و اگر در شرایط غیر بهداشتی انجام شود، جوش و التهاب پوستی به همراه دارد.
تجربه نشان داده كه پس از دپیلاسیون با موم، موها دیرتر رشد می كنند و تا حدودی از زبری و ضخامت آنها كاسته می شود. لیكن استفاده مداوم از مومها باعث افتادگی و شل شدن پوست می شود.
برای استفاده از موم، باید آن را گرم كنید. برای آنكه درجه حرارت آن را امتحان كنید، ابتدا مقداری از آن را پشت دست خود بگذارید. در صورتی كه موم دست را نمی سوزاند، مقداری از آن را به وسیله كاردك چوبی در جهت رویش مو، بر سطح پوست مالیده و یك قطعه پارچه تمیز یا كاغذ روی آن گذاشته و فشار دهید. سپس با نوك انگشتان كاغذ یا پارچه را گرفته و در جهت عكس رویش موها محكم آن را بكشید.
موم گرم نسبت به هر ماده دیگری مؤثرتر عمل می كند ، چون منافذ پوست را باز كرده و كمك می كند تا مو از ریشه به راحتی جدا شود.
دپیلاسیون شرقی در واقع استفاده از همین موم است كه به جای مواد شیمیایی از تركیبات آب، آب لیمو و شكر ساخته شده است و به راحتی با آب پاك می شود و آن را برای تمامی نقاط بدن می توان استفاده كرد.
در دپیلاسیون موی دست، حتماً به جهت رویش موها توجه كنید. دپیلاسیون در جهت عكس رویش موها انجام می شود. می توانید پس از دپیلاسیون، پوست را شسته و از مقداری كرم مرطوب كننده استفاده كنید.
نكات كلیدی:
پیش از دپیلاسیون با موم به این نكات توجه كنید:
* پیش از انجام دپیلاسیون با موم، حتماً حمام كنید تا سلولهای مرده از بدن جدا شده و موهای زیر پوستی بیرون بیایند.
* قبل از دپیلاسیون با موم، پوست باید خشك و تمیز باشد.
* موم را به قطر یك سانتی متر و طول پنج سانتی متر با كاردك مخصوص روی پوست بمالید.
* موم را از زانو به پایین بمالید و سپس در جهت عكس بردارید.
* در صورتی كه قسمتی از موم روی پوست باقی بماند، دستمالی را به روغن مخصوص ضد باكتری آغشته كرده و روی آن بمالید تا پاك شود.
* در صورتی كه روی قسمتی از بدن موم انداختهاید ولی هنوز مو در آن قسمت باقیمانده است، صبر كنید پوست كمی خنك شود و التهاب آن بخوابد. سپس دوباره موم را امتحان كنید.
* بهترین اندازه مو برای انداختن موم، پنج میلی متر روی پا و شش میلی متر روی خط مایو است. در صورتی كه موها از این حد بلندتر شد، ابتدا با قیچی آن را كوتاه كنید تا درد كمتری داشته باشد.
سمیه مقصودعلی
روش هایی برای از بین بردن موهای زائد صورت
بهداشت و زیبایی پوست و مو ( قسمت چهارم)

در قسمت قبل به تهیه ی چند ماسک صورت پرداختیم . اینک در ادامه می خوانیم ...
در برخی خانم ها موهای صورت بیش از حدِ طبیعی است و از نظر زیبایی مشکل آفرین می باشند. افزایش غیرطبیعی موی صورت می تواند به علل گوناگونی باشد، از جمله می توان به بیماری های غدد داخلی، کیست تخمدان و مصرف بعضی داروها اشاره نمود.
در زمان حاملگی موهای ظریفی در پشت لب بالا، چانه و گونه ها رشد می کند که چند ماه پس از زایمان خود به خود از بین می روند.
بنابراین وجود آنها در زمان حاملگی نباید موجب نگرانی شود. در هنگام یائسگی نیز در برخی خانم ها موهای صورت زیاد می شوند که برای درمان آنها باید با پزشک متخصص زنان مشورت کرد تا در صورت لزوم قرص های استروژنی تجویز نماید.
برای از بین بردن موهای اضافی صورت روش های مختلفی وجود دارد: بی رنگ کننده ها، کـِرِم های موبر، سوزاندن، تراشیدن، بند انداختن، استفاده از موم ، اشعه ایکس، استفاده از موچین.
1- رفع علت: اگر افزایش موی صورت به عللی باشد که قبلاً گفتیم ، باید علت آن برطرف شود. مثلاً اگر به علت آسیب تخمدان یا بیماری غدد داخلی موهای صورت افزایش یابند، باید با مراجعه به پزشک و درمان ناراحتی ، علت این افزایش را ریشه کن کرد. به این ترتیب موهای زائد صورت نیز برطرف می گردند.
اگر رشد اضافی موهای صورت به دلیل مصرف بعضی داروها باشد، باید مصرف آن دارو را با صلاحدید پزشک مربوطه متوقف نمود.

2 - بی رنگ کننده ها: بی رنگ کردن یا دکلره کردن، ساده ترین راه درمان موهای اضافی است. برای این منظور می توانید از کِرم های مخصوص که با پودرهای ویژه ای مخلوط می شوند و یا از آب اکسیژنه استفاده کنید. پوست را با آب و صابون به خوبی بشویید تا چربی آن پاک شود ، سپس بی رنگ کننده را روی آن قرار دهید و بعد از چند دقیقه با آب بشویید. لازم به ذکر است که بی رنگ کردن ، بیشتر برای موهای ظریف و کرک ها مناسب است.
3 تراشیدن : این روش سریع ، ساده و بدون درد است. بسیاری از خانم ها از این روش برای پاها و زیر بغل استفاده می کنند. این روش برای صورت نیز کاربرد دارد ولی خانم ها ترجیح می دهند این راه را برای صورت به کار نگیرند ، زیرا در آنها تداعی مردانه بودن می کند.
توجه: تصور اضافه شدن رشد موها و ضخیم شدن آنها به دنبال تراشیدن امری واهی و بی اساس است؛ قسمت بالایی مو که از سطح پوست بیرون آمده است هیچگونه ماده ی زنده ای ندارد و تنها از ماده کراتین ماده ساخته شده است و به همین علت بریدن یا تراشیدن نمی تواند سبب زبرتر ، ضخیم تر یا تیره تر شدن آن شود. این اشتباه شاید ناشی از آن باشد که موهای کوتاه بعد از تراشیدن حالت سیخ سیخ دارد ، تا حدودی نسبت به طول خود ضخیم بوده و انتهای آن بریده است. با طویل تر شدن این موها حالت تیغ مانند آن از بین می رود.
4 - موم، موچین و بند انداختن: این ها در گروه روش هایی هستند که مو را از ریشه در می آورند. کندن مداوم می تواند به ریشه ی مو آسیب هایی وارد سازد اما در اکثر موارد این کار هیچ تأثیر سویی بر ریشه مو ندارد . این مسئله در مورد ابروها صادق نیست و از بین بردن ابرو ها به هر شکل بخصوص با این روش ها می تواند با رشد بسیار دیر هنگام یا حتی عدم رشد دوباره ابروها همراه باشد. بنابراین باید از کندن غیرضروری و نامناسب ابروها اجتناب شود.
5 - کرم های موبر: این کرم ها را معمولاً باید به مدت ده دقیقه بر روی موضع قرار داد و سپس موها را مالش داد و بعد از آن شست. به این ترتیب موهای اضافی از بین می روند. اما اگر پوست شما حساس باشد و در اثر مصرف این کرم ها دچار سرخی و التهاب یا خارش شود، نباید از آنها استفاده کنید.

6 - سوزاندن یا الکترولیز:در این روش ریشه مو را به وسیله جریان ضعیف الکتریسیته می سوزانند. اگر تعداد موهای زائد صورت اندک و پراکنده باشد، بهترین راه درمان آن، سوزاندن است. این عمل باید توسط فردی مجرب انجام شود تا ریشه مو کاملاً سوزانده شود و از رشد مجدد آن جلوگیری به عمل آید. ممکن است برای سوزاندن تمام این موهای زائد نیاز به چند جلسه مراجعه باشد. روش کار به این شکل است که سوزن مخصوصی درون فولیکول مو قرار می گیرد و تا ریشه مو پایین می رود . سپس با برقراری جریان الکتریسیته ( که ممکن است مستقیم یا متناوب باشد ) ریشه مو سوزانده می شود و برای همیشه از بین می رود.
هیرسوتیسم(پُر مویی)
Hirsutism

شرح بیماری
هیرسوتیسم عبارت است از رشد بیش از حد موها در صورت و بدن زنان. این حالت معمولاً به تدریج و در طی زمانی طولانی رخ می دهد.
علایم شایع
- موها ضخیم و تیره می شوند و طبق الگویی كه در مردان دیده می شود، رشد می كنند (ریش، سبیل، موی روی قفسه سینه)
- عادت ماهانه نامنظم یا قطع عادت ماهانه
- آكنه
- گاهی كلفت شدن صدا
- گاهی مشكلات ناباروری
علل
معمولاً به علت تولید بیش از اندازه آندروژنها (هورمونهای مردانه) از تخمدان یا غدد فوق كلیوی به وجود می آید. این تولید زیاد هورمون مردانه در اثر اختلالاتی مثل نشانگان تخمدان پلی كیستیك یا هیپرپلازی مادرزادی غدد فوق كلیوی رخ می دهد.
ممکن است در اثر تومورهای غدد فوق كلیوی یا تخمدان یا بدون دلیل مشخص و شناخته شده باشد.
عوامل تشدید كننده بیماری
- سابقه خانوادگی هیرسوتیسم
- افراد سبزه و دارای موی تیره
- مصرف هورمونهای مردانه (آندروژنها) یا داروهای كورتیزونی، قرصهای تنظیم خانواده، هورمونها و بعضی از داروهای ضد فشار خون
- یائسگی یا عدم تخمك گذاری
پیشگیری
راه خاصی برای پیشگیری از آن وجود ندارد.
عواقب مورد انتظار
با تشخیص و درمان هرگونه علت زمینه ساز، غالباً می توان از رشد بیشتر موها جلوگیری نمود. پاسخ به درمان ممكن است 12-6 ماه زمان ببرد.
موهای زاید را می توان با روشهای مختلف حذف كرد.
عوارض احتمالی
بیمار ممكن است احساس كند كه جذابیت كافی ندارد و نتواند ارتباط مناسبی با افراد برقرار كند.
ناباروری
درمان اولیه هیرسوتیسم ممكن است مؤثر واقع نیافتد.
درمان
معاینه، آزمایشات تشخیصی، و شاید هم تصویربرداری (سی تی اسكن یا ام. آر. آی) به تشخیص علت زمینه ساز هیرسوتیسم كمك خواهند كرد.
نوع درمان بستگی به علت هیرسوتیسم دارد. در صورتی كه هیرسوتیسم خفیف باشد و عادت ماهانه نیز دچار بی نظمی نشده باشد، ممكن است درمان ضرورتی نداشته باشد. در موارد دیگر، درمان گاهی بستگی به این دارد كه بیمار می خواهد در آینده بچه دار شود یا خیر.
تومورهای تخمدان یا غدد فوق كلیوی را باید با جراحی در آورد.
انتخابهای درمانی برای حذف موهای زائد عبارتند از تراشیدن، استفاده از موچین، سفید كردن
(استفاده از موچین می تواند باعث بروز عفونت یا ماندن جای موی زاید شود.) روش الكترولیز موهای زائد را به طور دائمی حذف می كند.
داروها
هیچ دارویی كه اختصاصاً برای درمان هیرسوتیسم تأیید شده باشد، وجود ندارد.
شایعترین داروی مورد استفاده برای درمان هیرسوتیسم یك دیورتیك (ادرارآور) است كه اثرات ضد هورمونهای مردانه را نیز دارد. به نظر می رسد این دارو مؤثرترین دارو در كم كردن رشد مو باشد.
سایر داروهایی كه ممكن است برای هیرسوتیسم ناشی از تولید بیش از حد آندروژنها توصیه شوند عبارتند: از دگزامتازون، داروهای تنظیم خانواده، لوپرولاید و داروهای ضد آندروژن.
تأثیر این داروها تنها ممكن است، به كاهش رشد موی جدید كمك كنند اما معمولاً مقدار مویی كه از قبل وجود داشته است تغییری نمی كند.
امكان دارد داروهای اضافه تری برای هرگونه بیماری زمینهای تجویز شوند.
اگر پوست در اثر تراشیدن تحریك شود، از كرم هیدروكورتیزون 1 درصد استفاده كنید.
استفاده از مواد یا كرمهای موبر اغلب توصیه می شود. موبرها را با احتیاط مصرف كنید زیرا ممكن است باعث تحریك پوست شوند.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
معمولاً محدودیتی برای آن وجود ندارد.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود.
اگر اضافه وزن دارید، معمولاً توصیه می شود رژیم لاغری بگیرید.
در چه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی از اعضای خانوادهتان علایم هیرسوتیسم را دارید.
اگر دچار علائم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.
اگر حامله شوید، نیاز است كه بعضی از داروهای مورد استفاده در درمان هیرسوتیسم قطع شوند.
6 روش عليه موهاي زايد
خانمها به 6 روش ميتوانند از شر موهاي زايد خلاص شوند:
1- موم انداختن؛ دردناك اما موثر

براي موم انداختن، موم گرم (البته طوري گرم نباشد که پوست را بسوزاند) را روي پوست پخش مي کنند و روي آن نوار باريكي از جنس پارچه و يا سلفون قرار مي دهند و پس از سرد شدن موم و چسبيدن مو به موم، با يك حركت سريع، نوار را از روي پوست مي كشند.
* مزايا: ارزان، سريع و قابل انجام در خانه. موم انداختن سبب كنده شدن سلولهاي مرده پوست نيز ميشود، بنابراين سبب لطافت و نرمي پوست ميگردد.
*معايب: كثيفكاري زياد دارد، ممكن است سبب عفونت پوست شود و يا موها به طور يكدست و يكنواخت كنده نشوند. موهاي كوتاهتر از دو ميليمتر را ممكن است، نكند.
* رشد مجدد مو: پس از سه تا شش هفته.
مومك انداختن به دو صورت انجام مي شود:
- روش گرم (hot): ابتدا موم را گرم كرده و سپس لايه نازکي از آن را در جهت رويش مو قرار ميدهند. هنگامي كه موم سرد شد و موها به آن چسبيد، با پارچه يا سلفوني كه روي موم قرار مي دهند، بر خلاف جهت رويش مو كشيده و موها را از ريشه ميكنند.
- روش سرد (cold): در اين روش از موم سرد كه از پيش روي نوارهاي باريكي آغشته شدهاند و آماده اند، استفاده ميشود.
و اما 7 نکتهاي که بايد درباره اين روش بدانيد:
1) پيش از استفاده ي موم، بايد در قسمت كوچكي از پوست، تست حساسيت انجام گيرد.
2) از اين روش در افرادي كه ديابت، واريس، خال و زگيل دارند نبايد استفاده كرد.
3) براي استفاده از اين روش، موها بايد حداقل دو ميليمتر طول داشته باشند.
4) صورتتان را پيش از موم انداختن با آب و صابون شسته و كاملا خشك كنيد.
5) هنگام كشيدن نوار موم، نوار را به سمت بالا نكشيد، بلکه آن را با زاويه 40 درجه در حالي كه با دست ديگر پوستتان را كشيدهايد، با يك حركت سريع بكشيد.
6) ايجاد سرخي و التهاب خفيف پس از موم انداختن طبيعي است.
7) تا 12 ساعت پس از موم انداختن، ناحيه مورد نظر را در معرض نور خورشيد قرار ندهيد.
2- بند انداختن؛ دردناك

يك روش قديمي است كه آرايشگر توسط نخ اقدام به كندن موهاي زايد ميكند.
* مزايا: ارزان، سريع، تميز، درد كمتري نسبت به موچين دارد، براي ابرو و صورت مناسب است.
* معايب: ميتواند دردناك باشد، سبب خارش و التهاب ميشود، داراي عواض جانبي سرخي و التهاب پوست، عفونت فوليكول مو و تغيير در رنگدانههاي پوست ميباشد.
* رويش مجدد مو: پس از سه تا هشت هفته.
3- كرمهاي موبر؛ ساده و بيدرد
براي برداشتن موهاي صورت، استفاده از کرم موبر هم مفيد است. بدي کرمهاي موبر اين است که پوست را تحريک ميکنند. براي اينکه مطمئن شويد پوستتان به اين کرمها حساس نيست، ميتوانيد کمي از آن را به قسمت داخلي مچ دستتان بماليد و يک روز صبر کنيد تا نتيجهاش را ببينيد. اگر واکنش شديدي مشاهده نکرديد، ميتوانيد با خيال آسوده از آن کرم استفاده کنيد.
4- چسب سفيدکننده
چسب سفيدکننده را به پوستتان بچسبانيد و بگذاريد 10 دقيقه در محل باقي بماند. سپس آن را در جهتي که روي بسته نشان داده شده، از پوستتان جدا کنيد. البته اين نوع چسبها هم ممکن است پوست شما را تحريک کنند.
5- الکتروليز
اين روش، گران تمام ميشود و وقتگير است. اگرچه به نظر ميرسد الکتروليز، تنها روش رفع موهاي زايد بهطور دايم است ولي فقط 15 تا 50 درصد، احتمال اثربخشي در هر جلسه ي درمان وجود دارد. ضمن اينکه هر از گاهي هم به عوارض ناخوشايندي نظير زخمهاي زشت و مقاوم به درمان منجر ميشود. البته در بسياري از مواقع الکتروليز، براي رفع دايمي موهاي زايد موثر است. در اين روش، از طريق يک سوزن، جريان برق مختصري به فوليکول مو وارد ميشود.
براي انجام اين کار، مطمئن شويد که تکنسين مربوطه از تجربه و مهارت کافي برخوردار بوده و مجوز لازم را در اختيار دارد.
دستگاههاي الکتروليز خانگي و موچينهاي الکترونيکي کارايي چنداني ندارند و زياد توصيه نميشوند.
اين هم يادتان باشد که انجام الکتروليز در سالنهاي آرايشي، هيچوقت مورد تأييد کارشناسان بهداشت نبوده و نيست. آنها معتقدند که روشهاي الکتروليز و ليزر، به دليل تخصصي بودنشان، حتما بايد توسط پزشکان مجرب يا لااقل افرادي با مدرک پيراپزشکي که دورههاي مربوطه را گذرانده باشند، انجام شود.
6- ليزر

حساب ليزر را بايد از بقيه روشها جدا کرد، چون جديدترين و موثرترين روش حذف موهاي زايد است. در اين روش با استفاده از ليزر، فوليکول موهاي زايد تخريب ميشود و امکان رشد مجدد موهاي زايد در آن ناحيه خاص از بين ميرود، يا خيلي کم مي شود.
اين درمان در چند مرحله و طي چند ماه انجام ميشود.
نتيجه حاصل از اين روش در اغلب مواقع، موفقيتآميز و دايمي است.
مشکل اصلي ليزر اين است که هزينه زيادي به بيمار تحميل ميکند و فقط پزشکان مجوزدار قادر به انجام آن هستند.
هفته نامه سلامت
مزایای لیزر نسبت به الکترولیز مو

تا چندی قبل از بین بردن موها توسط الکترولیز انجام می شد. در الکترولیز، فولیکول مو با دو مکانیسم تخریب می شود یکی الکتروترمولیز که تخریب در اثر گرما صورت می گیرد و دیگری تولید اکسترومکانیکال رادیکال های آزاد است. در انجام الکترولیز نیاز است که الکترود موازی با زاویه رویش مو با دقت وارد فولیکول مو شود و جریان الکتریسیته را به آنجا منتقل کند. عیب این روش آن است که با هر بار درمان فقط 20 تا 30 درصد فولیکول موها از بین می رود و در هر جلسه ناحیه کوچکی را می توان درمان کرد. در هنگام درمان با الکترولیز درد زیادی به خصوص در مناطق حساس مثل لب بالا ایجاد می شود و همچنین عوارضی مانند به جا ماندن اسکار یا جوشگاه و لک های تیره وجود دارد. همچنین انتقال بیماری هایی مثل هپاتیت و ایدز در صورت رعایت نکردن نکات بهداشتی با این روش وجود دارد.
به دلیل مشکلات الکترولیز، بسیاری از خانم ها از روش هایی مثل کرم های موبر، مومک، دستگاه های موچین برقی(اپی لیدی)، تراشیدن، بند انداختن یا روش های دیگر استفاده می کنند. در یک بررسی در آمریکا 80 میلیون خانم، مبلغی بیش از 500 میلیون دلار صرف خرید فرآورده های از بین برنده مو و حدود یک میلیون خانم مجموعا یک میلیون دلار خرج انجام الکترولیز کرده اند.
با پیدایش لیزر، علی رغم گران بودن این تکنیک، ولی به دلیل کاهش تعداد جلسات درمان و تاثیر بیشتر برای از بین بردن طولانی مدت یا دائم موها زائد، در 2 سال گذشته فقط یک چهارم هزینه های یاد شده صرف درمان این مشکل این شده است. پس این روش دارای جنبه های اقتصادی نیز است.
لیزرهای موجود که مجوز FDA را برای انجام درمان موهای زائد دریافت کرده اند، شامل لیزرهای روبی، الکساندریت، دیود و پالس لایت فتودرم است. ویژگی های تمامی دستگاه های فوق این است که بیشترین صدمه را به پیاز مو وارد می کنند، بدون این که بافت سالم اطراف دچار تغییرات چندانی شوند.
مزیت های لیزر نسبت به الکترولیز شامل موارد زیر است:
1- کاهش درد و عوارض ایجاد لک یا اسکار بعد از عمل.
2- کاربرد لیزر برای رفع موهای زائد محدودیت نداشته و در هر قسمت از بدن قابل انجام است. به همین دلیل حتی آقایان هم از این روش برای موهای زائد پشت، گوش و نقاط دیگر استفاده می کنند.
3- سرعت عمل بیشتر، به طوریکه سطح وسیعی از بدن را در یک جلسه می توان مورد درمان قرار داد و یا کل موهای زائد صورت را در عرض چند دقیقه می توان از بین برد.
4- کاهش تعداد جلسات درمان به دلیل تاثیر بیشتر در رفع موهای زائد یا نازک کردن آنها.
5- همه انواع لیزر بدون ایجاد آسیب به بافت است و بعضی انواع لیزر علاوه بر از بین بردن موهای زائد، اثرات ضد چروک هم دارند.
در کل هرچه قدر مو ضخیم تر و تیره تر باشد و رنگ پوست روشن تر باشد، تاثیر لیرز در از بین بردن موی زائد بیشتر است.
گیرنده اصلی نور لیزر، سلول های زنده و دارای رنگدانه ی مو هستند، بنابراین موهایی که در مرحله ی رشد قرار دارند و رنگدانه کافی دارند، نور لیزر را جذب نموده و قسمت سازنده مو دچار اختلال شده و از بین می رود.
از آنجا که موهای بدن انسان از نظر مرحله رشد همزمان نیستند و از طرف دیگر لیزر در مرحله رشد اثر می کند، به همین خاطر ممکن است یک بار لیزر برای از بین بردن کامل موهای زائد کافی نباشد و از 5-2 جلسه و حتی در بعضی نژادها جلسات بیشتری نیاز باشد. همچنین لیزر بر روی موهای سفید(فاقد رنگدانه) اثر نمی کند و آنها را راز بین نمی برد.
ممکن است مسائلی از قبیل نژاد، سن، وزن، وضعیت هورمونی و مصرف بعضی داروها روی نتایج درمان تاثیر گذار باشد. انجام لیزر موهای زائد حتما باید توسط متخصصان پوست صورت پذیرد که آگاهی کامل نسبت به ساختمان و رشد مو، عوامل طبیعی و غیر طبیعی تاثیر گذار بر موهای نقاط مختلف بدن و آگاهی به فیزیک لیزر و نحوه استفاده و نوع دستگاه لیزر التهاب پارامترهای درمانی مناسب را داشته باشند. سه متغییر طول موج، مدت پالس و فلوئنس با توجه به نوع پوست انتخاب می شود و بایستی سعی شود که اشعه لیزر بیشترین اثر را روی ملانین ریشه مو و نه ملانین پوست و هموگلوبین خون داشته باشد. بهترین بیماران برای درمان، افراد با پوست روشن و موهای تیره هستند و هر چه رنگ مو روشن تر و رنگ پوست تیره تر باشد، درمان مشکل تر می شود.
بیماران بایستی از چند هفته قبل از درمان، موهای مورد نظر را از ریشه در نیاورند و قبل از شروع درمان با لیزر، بایستی موها را تراشید. پس از عمل لیزر، قرمزی و تورم کمی اطراف فولیکول بوجود خواهد آمد که پس از 3-2 ساعت برطرف می شود و نیاز به پانسمان یا درمان خاصی ندارد و گاهی می توان از مرطوب کننده استفاده کرد.
دکتر محمد علی نیلفروش زاده- متخصص پوست، مو و زیبایی
الکترولیز موهای زاید

الکترولیز، روشی برای از بین بردن موهای زاید است که در آن، ریشه مو به وسیله جریان الکتریکی تخریب می شود. در این روش، سوزن خیلی نازکی به مجرای فولیکول مو وارد می شود و به سمت فولیکول پیش می رود تا به ریشه ی مو برسد. سپس جریان الکتریکی از طریق سوزن عبور و ریشه را تخریب می کند و مو را از بین می برد و به این ترتیب، مو به راحتی برداشته می شود.
در الکترولیز واقعی، از جریان گالوانیک استفاده می شود و این جریان، مو را از طریق فعل و انفعالات شیمیایی از بین می برد.
امروزه در الکترولیزها، جریان الکتریکی با فرکانس تعدیل شده ی بالا را به کار می گیرند که مو را با الکتروکوآگولاسیون از بین می برد. الکتروکوآگولاسیون این مزیت را دارد که از الکترولیز واقعی کمتر وقت می برد و لذا هر بار موی بیشتری را از بین می برد، اما با الکترولیز واقعی موارد رشد مجدد مو بعد از درمان، احتمالا خیلی پایین تر است.
خوبی ها و بدی های الکترولیز
یکی از مزایای الکترولیز این است که اگر درست انجام بگیرد، نتیجه اش دایمی است، اما به هیچ وجه روش ایده آلی نیست.
معایبی نیز دارد که قبل از شروع درمان باید به دقت در نظر گرفته شوند. الکترولیز روشی است کند، کسل کننده و پرخرج که باید هر مو جداگانه تخریب شود. اگر موهای زاید زیادی دارید، برای رسیدن به نتیجه ی قابل قبول، دو، سه یا چند سال درمان هفتگی یا دوهفته یک بار لازم است. حتی درمان، چند ماه طول می کشد تا نواحی محدوده ی لب بالا و چانه موبرداری شود و به این جهت الکترولیز برای از بین بردن موهای نواحی بزرگ مثل بازو و ساق پا توصیه نمی شود. اکثر موها بیش از یک جلسه درمان لازم دارند تا نتیجه دایمی به دست آید.
رشد مجدد موها؛ چرا و به چه علت؟
برای رشد مجدد بعضی از موها، چندین دلیل وجود دارد. گاهی چون ریشه مو زیر سطح پوست قرار گرفته، عمل، کورکورانه صورت می گیرد. بعضی از فولیکول ها انحنا داشته، یا با زاویه کجی رشد می کنند، به طوری که سوزن نمی تواند واقعا با ریشه مو تماس حاصل کرده و ریشه مو را تخریب کند. در موارد دیگر، رشد مجدد مو به علت عدم کاربرد الکتریسیته کافی است. چون موها با انجام الکترولیز برداشته می شوند، ممکن است چند هفته طول بکشد تا معلوم شود که آیا ریشه مو واقعا به طور دایمی تخریب شده است یا نه.
موهایی که بلافاصله پس از درمان ظاهر می شوند، موهایی هستند که یا قبلا با روش های موقتی از بین رفته بودند، یا به اندازه کافی رشد نکرده بودند که قبل از الکترولیز دیده شده باشند.
الکترولیز درد دارد؟
درمان با الکترولیز ممکن است ناراحت کننده باشد، به خصوص در مناطق حساس مثل لب بالا. ممکن است عوارضی نیز رخ دهد. اگر موقع الکترولیز، جریان برق زیادی به خصوص با فرکانس بالا به کار رود، پوست اطراف فولیکول صدمه دیده و جای زخم باقی می ماند.
عوارض موقت ممکن است شامل تحریک، عفونت و لکه های رنگی (هیپرپیگمانتاسیون) روی پوست باشد.
استفاده از سوزن استریل و جداگانه برای هر بیمار، خیلی اهمیت دارد، چون امکان انتقال ویروس بیماری هپاتیت یا ایدز با سوزن های آلوده وجود دارد.
الکترولیز برای کدام موها؟
الکترولیز برای از بین بردن موهای زاید نواحی کوچک مثل لب بالا، چانه و گونه عملی تر است. افرادی که رشد موی زاید آن ها ناشی از مشکل پزشکی (مثل مشکل هورمونی) باشد، انتخاب های مناسبی برای الکترولیز نیستند، زیرا باز هم موهای زیادتری رشد کرده و به درمان، روندی پایان ناپذیر می دهد. اگر مشکل زمینه ای پزشکی درمان شود، ممکن است برخی از موهای زاید محو شوند و درمانی نیاز نداشته باشند.
خال هایی که مو دارند، قبل از الکترولیز باید توسط پزشک ارزیابی شوند. هر مورد موی زاید باید جداگانه ارزیابی شود تا مشخص گردد آیا الکترولیز عملی است یا نه. متخصص پوست این موضوع را به شما خواهد گفت.
تفاوت لیزر با الکترولیز
در روش الکترولیز، موها باید تک تک سوزانده شوند، لذا نسبت به لیزر بسیار وقت گیرتر است.
این روش بسیار وابسته به فرد انجام دهنده است، یعنی هم میزان کارایی الکترولیز و هم میزان بروز عوارض، همگی به فرد انجام دهنده بستگی دارند. متاسفانه بسیاری از عوارضی که به صورت فرورفتگی ها و جوشگاه های بد شکل روی صورت و بدن برخی خانم ها مشاهده می کنیم، به دلیل انجام الکترولیز توسط افراد غیرماهر در آرایشگاه ها می باشد.
در الکترولیز اگر از سوزنهای یک بار مصرف استفاده نشود، امکان انتقال ویروس هایی مثل HIV (ایدز)، تبخال و زگیل از فردی به فرد دیگر وجود دارد.
در بیمارانی که از ضربانساز (پیسمیکر) قلبی استفاده می کنند، نمیتوان از روش الکترولیز استفاده کرد.
ایجاد جوشگاه و تغییر رنگ پوست به دنبال الکترولیز، به طور کلی شایع تر از روش لیزردرمانی است. تنها حسنی که میتوان برای الکترولیز قایل شد، امکان از بین بردن موهای سفید توسط الکترولیز است، زیرا لیزر، بیشتر قادر به حذف موهای تیره و ضخیم است.
دکتر بهروز باریک بین - متخصص پوست و مو
دانستنی هایی مفید در مورد شیرپاک كن
پودرها و سایر مواد آرایشی، پوست را كثیف كرده و منافذ آن را مسدود میكنند و ما مجبور هستیم به دفعات آنها را پاك كنیم. آب و صابون به تنهایی برای بیرون آوردن این ذرات كافی نیست بلكه باید موادی به كار ببریم مانند اجسام چرب كه به زور، مواد رنگی این پودرها و جرمهای پوست را بگیرند و آنها را بیرون بكشند و در نهایت باعث جذب بهتر اكسیژن توسط پوست شوند.
به این فرآوردهها، روغنهای پاككننده یا شیر زیبایی میگویند كه در آنها مواد چربی كم و سبكی وجود دارد و برای پاك كردن روزانه پوست به كار می رود.شیرپاك كن ها از قدیمیترین محصولات پاك كننده هستند كه بیشتر به فرم روغن در آب استفاده می شوند و روغن آن ها نیز از نوع پارافین انتخاب میگردد.
حدود 70 درصد وزن این فرآوردهها از آب و 30 درصد آن روغن می باشد. امروزه با ساخته شدن ظروف پلاستیكی، این لوسیونها در حد وسیعی تولید شدهاند. ساخت آنها آسان بوده، به كرمهای پاككننده از نظر مصرف برتری دارند و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه هستند. میزان اسیدیته این فرآوردهها همخوانی زیادی با اسیدیته پوست داشته و محصولات خوبی از نظر آسیب نرساندن به پوست محسوب میگردند. از این مواد می توان به عنوان پاك كنندههای آرایشی و یا برطرف كننده آلایندههای صورت استفاده كرد.





