روش های پخت انواع غذا های ایرانی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گفتی محبت کن برو باشد خدا حافظ ولی

رفتم که تو باور کنی دارم محبت می کنم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چرا مرا نمی کشد خدا چشمهای تو

ببین در آب و اتشم برای چشم های تو

قسم به ساحا غزل دقیقه ای هزار بار

دلم عجیب می کند هوای چشم های تو

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر تو باز نگردی

امید آمدنت را به گور خواهم برد

و کس نمی داند

که در فراق تو دیگر

چگونه خواهم زیست

چگونه خواهم مرد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عشق یک سینه و هفتاد دو سر می خواهد

بچه بازیست مگر؟عشق جگر می خواهد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

شب فراغ که داند که تا سحر چند است

مگر کسی که به زندان عشق در بند است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هر كه خوبی كرد زجرش میدهند

هر كه زشتی كرد اجرش میدهند

باستان كاران تبانی كرده اند

عشق را هم باستانی كرده اند

هرچه انسانها طلایی تر شدند

عشق ها هم مومیایی تر شدند

اندك اندك عشق بازان كم شدند

نسلی از بیگانگان آدم شدند

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

برقرار باش تا هرگز بی قرار نباشم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دل در پى رهایى

وقتى تو پیش مایى

مه گونه بی ریایى

آنگه كه رخ نمایى

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوشت داشتن یه نفر دیوونگیه!

دوست داشته شدن توسط یه نفر یك هدیست

دوست داشتن كسى كه دوست داره وظیفست

اما دوست داشته شدن توسط كسیكه دوسش دارى زندگیه…

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گل همیشه نازم نبودی چاره سازم

نکردی مهربونی به قلب پرنیازم.آخه این اسمش وفانیست راه ورسم عاشقانیست وقتی که دلم گرفته دل شکستن که روانیست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به من گفتی كه دل دریاكن ای دوست،همه دریاازآن من كن ای دوست.دلم دریاشدودادم به دستت، مكش دریا به خون پرواكن ای دوست!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ازهزاران نفریك نفراهل دلند/آن هم تویی مابقی تندیسی ازآب وگلند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دیرگاھیست که تنھاشدہ ام .قصه غربت صحرا شدہ ام.وسعت درد فقط سھم من است بازھم قسمت غمھا شدہ ام دگر ایینه زمن بی خبراست که اسیرشب یلداشدہ ام.من که بی تاب شقایق بودم ھمدم سردی یخھاشدہ ام.کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنھاشدہ ام…!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سوز آهم درگلو پنهان شده

ابر چشمم مملو از باران شده

ازنسیم عشق تو زندگىطوفان شده

ای خدا این قلب من آشفته از هجران شده

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

كاش توقحطی شقایق

باز بشیم سوار قایق

بشینیم بریم تودریا

من وتو تنهای تنها

ماهیا خیلی امینن

نمیگن  اگه ببینن

انقدر میریم كه ساحل

از من وتو بشه غافل

قایق وباهم می رونیم

میریم اونجاها می مونیم

جایی كه نه آسمونش

نه صدای مردمونش

نه غمش نه جنب وجوشش

نه صدای گلفروشش

مث اینجا آهنی نیست

خوبن اما گفتنی نیست

پس ببین، یادت بمونه

كسی ام اینو ندونه

زنده بودیم اگه فردا

وعده ء مالب دریا

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دیوار به جاى مانده از آوارم

دلتنگم و در خلوتم می بارم

هرشب كه تمام آسمان تاریك است

بیش ازهمه ء ستاره ها بیدارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آره من اونم كه گفتم واسه چشم تو دیوونم

آره من قول دادم تا تهش باهات بمونم

ولى سرد شده نگام با یخ دوریت

من فقط یكم شكستم، خوب نگام كنى همونم..